Okleina naturalna - fornir, obłóg

Fornir jest to cienki płat drewna o grubości od 0,1 do 8mm. Fornir otrzymuje się przez skrawanie płaskie, mimośrodowe lub obwodowe. Fornir dzielimy na okleiny oraz obłogi. Zasadniczym kryterium tego podziału jest zastosowanie forniru. Okleina jest fornirem przeznaczonym do oklejania wyrobów z drewna w celu nadania powierzchniom estetycznego wyglądu. Natomiast obłóg to fornir przeznaczony do oklejania powierzchni wykonanych z drewna jako podkład pod okleinę lub powłokę kryjącą, na przykład farbę.

Na obłogi używa się zazwyczaj forniru z drewna pospolitych gatunków, na przykład topola lub lipa. Jako okleina stosuje się fornir z gatunków szlachetnych, jak dąb, jesion, orzech lub gatunki egzotyczne. 

Forniry możemy podzielić również przez sposób skrawania. Taki podział rozróżnia okleiny oraz obłogi na:

a) skrawane płasko - produktem takiego skrawania są płaty kolejno oddzielane od półfabrykatu z przekroju stycznego, promieniowego lub pośredniego.

b) skrawane obwodowo - gotowym produktem są płaty o dowolnej szerokości, które są odcinane ze wstęgi lub wstęga forniru. Płaty skrawane są w granicach kilku słojów rocznych.

c) skrawane mimośrodowo - tym sposobem otrzymujemy płaty oddzielane kolejno z części obwodu wyrzynka. Płaty w tej metodzie skrawane są w granicach większej liczby słojów rocznych.

Kolejny podział oklein dotyczy ich rysunku i walorów dekoracyjnych. Taki podział dzieli fornir na typy:

1. Typ zwykły Zw. Taka okleina pochodzi zazwyczaj ze skrawania stycznego. Cechuje się niezróżnicowanym przebiegiem słojów rocznych bez kontrastowego zabarwienia.

2. Typ błyszczowy Bł. Jest to wzór podobny jak dla typu zwykłego, który wzbogacony jest poprzecznie lub ukośnie przebiegającymi pasami powstałymi na skutek wzdłużnego przecięcia promieni rdzeniowych. 

3. Typ pasiasty Ps. Ten typ wyróżnia się regularnie i wzdłużnie przebiegającymi pasami o równomiernej szerokości. Kontrast sąsiadujących ze sobą pasów jest wynikiem różnego załamywania się i odbijania promieni świetlnych.

4. Typ wzorzysty Wz. Ten tym odznacza się natomiast rysunkiem w postaci krzywoliniowych zespołów żyłek i pasów, które są otwarte lub zamknięte. Pochodzą one z przecięcia nieregularnie ułożonych słojów lub zgrupowań małych sęków i pączków śpiących oraz zawojów o zróżnicowanym zabarwieniu i połysku. Ten typ nazywamy maserem lub czeczotą.

5. Typ półwzorzysty Pzw. Charakteryzuje się on rysunkiem mającym postać eliptycznie lub parabolicznie przebiegających linii. Powstaje wskutek przecięcia słojów rocznych pokrywających część płata, o wyraźnie zróżnicowanym zabarwieniu lub kontrastowym odcieniu między twardzielem i bielem.

6. Typ kwiecisty Kw. Posiada rysunek w postaci zamkniętych zgrupowań linii i pasm, który ma bardzo bogaty wzór. 

7. Typ piramidalny Pr. Ten typ odznacza się rysunkiem, który został utworzony z równomiernie od siebie oddalonych linii oraz pasm hiperbolicznych, pretkanych partiami drewna posiadającymi różne zabarwienie oraz połysk. Przypomina on układ żeber.

Oprócz wymienionych wyżej rodzajów występują typy pośrednie, które trudno zakwalifikować do któregokolwiek typu. To wszystko pokazuje jak bogate wzornictwo oferują nam forniry.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany